Maciej Kalenkiewicz ps. Bóbr, Kotwica, Kotwicz, Maciej, M.K., Jan Kotwicz, Maciej Kotwicz, Jan Kaczmarek, Franciszek Tomaszewicz (ur. w Pacewiczach, zm. 21 sierpnia 1944 w Surkontach) – podpułkownik dyplomowany inżynier Wojska Polskiego, żołnierz Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego (hubalczyk), cichociemny i współtwórca tej formacji, oficer Armii Krajowej, dowódca partyzancki w Okręgu Nowogródek AK. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Pacewiczach, w powiecie wołkowyskim, w rodzinie Jana (1875–1960), pochodzącego z rodziny ziemiańskiej pieczętującej się herbem Kotwicz, posła na Sejm RP I kadencji z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, i Heleny z Zawadzkich. Był bratem Anny (1903–1967) i Wojciecha (1914–1939), podporucznika artylerii.
Od 1916 do 1920 uczęszczał do Gimnazjum Nauczycieli i Wychowawców w Wilnie (późniejsze Gimnazjum Państwowe im. Zygmunta Augusta). Ukończył Korpus Kadetów Nr 2 w Modlinie w 1924 z pierwszą lokatą zdając maturę. W tym roku wstąpił do Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie. W czasie przewrotu majowego 1926 podchorąży Kalenkiewicz, wbrew rozkazowi bezpośrednich przełożonych, stanął po stronie wojsk wiernych rządowi. Rok później ukończył Oficerską Szkołę Inżynierii jako prymus z pierwszą lokatą i otrzymał awans na podporucznika.