Współczesność W XXI wieku dziewiarstwo przeżywa renesans jako forma rękodzieła, hobby i sztuki użytkowej. Rozwój internetu i mediów społecznościowych umożliwił dzielenie się wzorami i technikami, popularyzując dziewiarstwo wśród różnych grup wiekowych. Powstają społeczności online (np. Ravelry), a robienie na drutach zyskało miano czynności relaksującej i terapeutycznej.
Historia dziewiarstwa w Polsce Średniowiecze - tzw. importy,
XVI-XVIII w. - pończosznictwoSamuel Orgelbrand, Encyklopedyja Powszechna, Tom 21, 1864, str. 309,
XVIII-pocz. XX w. - trykotarstwo,
od II poł. XX w. - dziewiarstwoBednarz A., Historyczne formy wyrazu dziewiarstwo.
Najstarsze wyroby dziane trafiały na tereny obecnej Polski jako tzw. importy. Były to głównie rękawiczki liturgiczne, do używania których zobowiązani byli biskupi od X w. Przykładem takich artefaktów jest dobrze zachowana tzw. Rękawica św. Wojciecha, przechowywana w skarbcu Katedry św. Wita w Pradze (Czechy), mylnie jednak przypisywana św. Wojciechowi.
Pończosznicy, czyli rzemieślnicy zajmujący się wyrobem pończoch, skarpet i innych wyrobów dzianych, głównie z wełny, jedwabiu czy bawełny pojawili się w Polsce w XVI w. Ich działalność ma długą tradycję, szczególnie w miastach Europy, w tym Polski, gdzie już w XVI–XVII wieku zaczęły powstawać cechy pończoszników.
Zobacz też Druty dziewiarskie Dzianina Rękodzieło Szydełko
Przypisy
Kategoria:Włókiennictwo