Franciszek Puchała (ur. 18 lutego 1941 we wsi Przecławka (Ponidzie) obecnie województwo świętokrzyskie) – żołnierz, dowódca i oficer sztabowy, generał dywizji Wojska Polskiego, zastępca szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego ds. operacyjnych, I zastępca szefa Sztabu Generalnego WP.
Służba wojskowa W 1959 zdał maturę w liceum ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Działoszycach. Służbę wojskową w Siłach Zbrojnych PRL rozpoczął w 1959 jako podchorąży w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu. Po ukończeniu szkoły w 1962 roku został promowany na podporucznika. Po promocji został dowódcą plutonu ogniowego w podoficerskiej szkole artylerii 5 Brygady KBW im. Ziemi Krakowskiej. W 1966 mianowany porucznikiem. Po ukończeniu w 1971 z wyróżnieniem studiów w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie został starszym pomocnikiem kierownika Naukowej Informacji Wojskowej w tej akademii. W 1972 został starszym oficerem operacyjnym w sztabie 2 pułku czołgów 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej w Opolu. W latach 1972–1973 był szefem sztabu 10 pułku czołgów w 10 Dywizji Pancernej. Od 1973 szef wydziału operacyjnego 10 Dywizji Pancernej. W l. 1974–1975 szef sztabu 10 DPanc. W 1974 mianowany majorem. W latach 1976–1978 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im.