Wybór ten uznano za przeszkodę w dalszym pełnieniu obowiązków prezydenta Regencji, gdyż konieczność udziału w posiedzeniach obu parlamentów wiązała się wielomiesięczną nieobecnością w Bydgoszczy.
Wcześniej był on przewidywany jako następca Hugo von Wilamowitz-Möllendorffa na stanowisku nadprezydenta Prowincji Poznańskiej, lecz projekt ten nie został zrealizowany. Ostatecznie od wiosny 1899 r. zrezygnował ze stanowiska prezydenta Regencji w Bydgoszczy i poświęcił się wyłącznie działalności parlamentarnej. W wyborach do Reichstagu w 1903 r. powtórnie wygrał w okręgu bydgoskim z Leonem Czarlińskim (stosunek głosów 12175:7403), lecz nie kandydował już w wyborach do sejmu pruskiego w Berlinie, ani do Reichstagu w 1907 r.
Christoph Tiedemann był członkiem bydgoskiego Niemieckiego Towarzystwa Nauki i Sztuki, w którym pełnił funkcję honorowego przewodniczącego wydziału historycznego. Zajmował się również publicystyką. Zmarł 20 lipca 1907 r. w Berlinie. Jego żona Louise od 1881 r. przewodniczyła bydgoskiemu Vaterländischer Frauenverein. W 1898 r. została odznaczona Złotym Medalem Czerwonego Krzyża.
Szczególnym wyrazem uznania dla Tiedemanna było nadanie mu tytułu szlacheckiego (1883).