Promesja – metoda postępowania ze zwłokami ludzkimi z użyciem liofilizacji (niskich temperatur, wibracji i granulacji), uważana za proekologiczną. Została opracowana i opatentowana] w 1999 przez szwedzką biolog Susanne Wiigh-Mäsak. Metoda była jak dotąd testowana tylko na świniach, jednak wkrótce ma być dostępna dla ludzi.
Proces promesji Metoda składa się z sześciu etapów: Ochłodzenie trumny z pomocą ciekłego azotu do -196 °C (używając 1 litr na 1 kg wagi ciała), co zajmie około 2 godzin. Azot następnie wyparuje do atmosfery, której jest naturalną częścią jako gaz. Ciało zostaje poddane wibracjom ok. 0,5 cm przez 60 sekund. W komorze próżniowej woda pozostała w proszku odparowuje do atmosfery. Prąd elektryczny wytrąca z proszku metale, które następnie można poddać recyklingowi. Proszek (ok. 30% pierwotnej wagi ciała) jest umieszczany w biodegradowalnej trumnie o powierzchni podstawy 1m² i wysokiej na 2 metry, zawierającej żelazną siatkę (ochrona szczątków zmarłego przed zwierzętami). Żelazo następnie zardzewieje i powróci do gleby. Trumna zostaje pochowana na głębokości ok. pół metra. Po 6-12 miesiącach szczątki przenikną do gleby, stając się nawozem dla nowego życia.