Po zakończeniu działań wojennych w Europie dowodził plutonem w 32 Budziszyńskim pułku piechoty. Po rocznym kursie oficerskim przy Oficerskiej Szkole Piechoty nr 3 w Elblągu wyznaczony na dowódcę kompanii ckm w 8 pułku piechoty. W latach 1948–49 dowódca kompanii i oficer zwiadu 7 Kołobrzeskiego pułku piechoty. W 1949 skierowany do Wyższej Szkoły Piechoty, po ukończeniu której pozostawał starszym wykładowcą i zastępcą kierownika cyklu taktyki na Kursach Doskonalenia Oficerów Piechoty w WSPiech. W latach 1958–1961 słuchacz Akademii Sztabu Generalnego WP. Po ukończeniu akademii z wyróżnieniem podpułkownik i starszy pomocnik szefa oddziału w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP. W latach 1964–1967 szef oddziału i zastępca szefa Zarządu III Operacyjnego Głównego Inspektoratu Obrony Terytorialnej Kraju. W 1968 roku został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Po ukończeniu akademii z wyróżnieniem w 1970 objął obowiązki szefa Oddziału Szkolenia Operacyjnego SG WP. Od 1972 zastępca szefa sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1973–1975 dowodził 8 Drezdeńską Dywizją Zmechanizowaną im. Bartosza Głowackiego w Koszalinie. We wrześniu 1973 mianowany generałem brygady. Od 1975 do 1983 szef Zarządu Operacyjnego SG WP, następnie do 1986 zastępca szefa Sztabu Generalnego WP ds.