Przy wycenie rozchodów materiałów można zastosować opisane poniżej rozwiązania.

Metoda FIFO FIFO (first in – first out, czyli pierwsze weszło – pierwsze wyszło) – czyli przyjęcie ceny najwcześniejszej; dowody rozchodów są wyceniane na podstawie pierwszej dostawy, która znajduje się w magazynie, a po jej wyczerpaniu na podstawie dostawy następnej. Metoda ta jest stosowana najczęściej i jest najlepsza w przypadku szybkiej rotacji materiałów.

Przykład Firma X zakupiła w marcu 2000 roku 20 kg za materiałów do produkcji za 50 jp. W maju tego samego roku zakupiła dodatkowe 15 kg tego samego materiału w cenie 53 jp, a w lipcu dokupiła kolejne 30 kg po cenie 48 jp. W procesie produkcji firma zużyła w kwietniu 18 kg materiałów, w czerwcu 23 kg, a w sierpniu 20 kg. Firma X do wyceny rozchodu zapasów stosuje metodę FIFO. Wyceń materiały, które pozostały na koniec sierpnia w magazynie oraz ustal koszt zużycia w procesie produkcyjnym.

Dane wyjściowe Miesiąc zakupu Kg Cena/kg Wartość Marzec 20 50 jp 20 * 50 = 1000 Maj 15 53 jp 15 * 53 = 795 Lipiec 30 48 jp 30 * 48 = 1440

Rozwiązanie Miesiąc rozchodu Kg Koszt zużycia Kwiecień 18 a) 900 Czerwiec 23 b) 1183 Sierpień 20 c) 960

Komentarz