w przedsiębiorstwach branży spożywczej, gdzie dąży się do tego, aby „najstarsze” towary sprzedać jako pierwsze (ze względu na upływający termin przydatności do spożycia).
Metoda LIFO LIFO (last in – first out, czyli ostatnie weszło – pierwsze wyszło) – czyli przyjęcie ceny najpóźniejszej; rozchody wycenia się na podstawie ostatniej dostawy, która zalega w magazynie, a po ich wyczerpaniu według cen dostawy, która była wcześniej. Metoda ta jest najlepsza w warunkach inflacji.
Metoda ceny przeciętnej Polega na przyjęciu ceny przeciętnej – po każdej dostawie ustala się cenę średnią, którą można policzyć według wzoru:
(wartość stanu poprzedniego + ostatni przychód materiałów) / ilość odpowiadająca tym wartościom
W przypadku przyjęcia cen przeciętnych należy pamiętać, ze wymagają one każdorazowego ustalenia ich od nowa w kolejnych okresach sprawozdawczych.
Bibliografia D. Dobija, Przewodnik po rachunkowości, Wydawnictwo WSPiZ, Warszawa 1999. A. Dziuba-Burczyk, Podstawy rachunkowości w świetle międzynarodowych standardów, KTE, Kraków 2003, s. 26, 82. I. Olchowicz, A. Tłaczała, Sprawozdawczość finansowa, Difin 2004. S. Sojak, Rachunkowość zarządcza, TNOiK Dom Organizatora, Toruń 2003. Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu http://mfiles.pl
Kategoria:Rachunkowość