Adolf Gustaw Sonnenfeld ps. „Adolfson” (ur. 19 września 1837 we Wrocławiu, zm. 28 maja 1914 w Warszawiehttp://www.classical-composers.org/comp/sonnenfeld Nota biograficzna na witrynie kompozytorów klasycznych.) – polski skrzypek, dyrygent i kompozytor.
Życiorys Syn handlarza skór Hirszla Sonnenfelda oraz Fryderyki Aronhttp://www.archive.org/stream/neoficipolscyma00jeskgoog#page/n9/mode/2up, „Polscy Neofici – Materiały Historyczne”, T.Jeske-Choiński, s. 279, 1904.. Od 1854 r. studiował w lipskim konserwatorium u Ferdinanda Davida (skrzypce), Moritza Hauptmanna i Ernsta Friedricha Richtera (kompozycja). Około 1857 roku, po przybyciu do Warszawy, zmienił wyznanie na protestantyzm (ewangelicko-augsburski).
Założyciel i dyrygent Orkiestry Warszawskiej (1867 r.). Komponował muzykę do wielu wodewilów, operetek, komediooper i oper wystawianych w warszawskich teatrach ogródkowych (m.in.: „Barnaba Fafuła i Józio Grojseszyk”, „Donato”, „Król reporterów”, „Modniarka warszawska” „Handzia”, „Piekło”, „Świtezianka”, „Pontesilea”)K. Michałowski, Opery polskie, PWM 1954, s. 178.. Publikował też łatwe fortepianowe utwory dla dzieci oraz kompozycje na skrzypce i fortepian. Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Młynarskiej (aleja 17a, grób 7)śp.