IDL (od ang. Interactive Data Language) – język programowania przeznaczony do analizy i wizualizacji danych, popularny w astronomii, naukach o Ziemi, teledetekcji, fizyce atmosfery oraz diagnostyce obrazowej. Stworzony w 1977 roku przez Davida Sterna, jest obecnie rozwijany przez firmę NV5 Geospatial Solutions. Istnieją także wolne implementacje języka: GNU Data Language (GDL) i Fawlty Language (FL).
Historia Poprzednicy IDL powstali w latach 70. XX wieku w Laboratory for Atmospheric and Space Physics (LASP) na Uniwersytecie Kolorado w Boulder, gdzie David Stern pracował nad narzędziami pozwalającymi naukowcom samodzielnie testować hipotezy na danych, bez angażowania programistów. Pierwszym programem w tej linii był Rufus – prosty wektorowy kalkulator na komputer PDP-12; jego wersja na PDP-8, nazwana Mars Mariner Spectrum Editor (MMED), służyła do interpretacji danych z sond Mariner 7 i Mariner 9. Kolejny program, SOL, był już pełnoprawnym językiem programowania o składni wzorowanej na Fortranie, zorientowanym na operacje tablicowe i wyposażonym w podstawową grafikę.