Mecze rozgrywali na Sam Boyd Stadium, średnia frekwencja na meczach Quicksilvers wynosiła 7092.
Najbardziej znanym zawodnikiem Quicksilvers był słynny Eusébio, ale zdołał strzelić tylko 2 bramki w 17 meczach.
W 1978 roku zespół powrócił do San Diego, zmieniona została nazwa, która przetrwała do dziś, na San Diego Sockers.
Właścicielem wszystkich wcześniejszych zespołów jak i nowo powstałego San Diego Sockers, pozostawał Bob Bell.
1978-1996 W 1978 roku po przeniesieniu się do San Diego, zespół przystąpił do rozgrywek North American Soccer League (grupa konferencji zachodniej). San Diego Sockers występowało w lidze NASL, aż do jej rozwiązania w 1984 roku. Dochodząc w tym czasie trzykrotnie do półfinału i trzykrotnie finału, konferencji zachodniej na boiskach otwartych.
W 1980 roku North American Soccer League utworzyło rozgrywki w systemie Indoor, mecze odbywały się w hali. Do NASL Indoor przystąpili również Sockersi. Od tej pory zespół San Diego Sockers, grał w dwóch systemach rozgrywek Outdoor i Indoor, mając tylko jedną drużynę.