Tytuł parowski, na podstawie specjalnego postanowienia, odziedziczył jego młodszy brat Gerald.
Był honorowym doktorem praw Uniwersytetu Edynburskiego (od 1881), Uniwersytetu St Andrews (od 1885), Uniwersytetu Cambridge (od 1888), Uniwersytetu Dublińskiego (od 1891) oraz Uniwersytetu Glasgow (od 1891). W 1888 r. został członkiem Senatu Uniwersytetu Londyńskiego. W tym samym roku został członkiem Royal Society. W 1891 r. został kanclerzem Uniwersytetu Edynburskiego. W 1886 r. został rektorem Uniwersytetu St Andrews, a w 1891 r. Uniwersytetu Glasgow. W 1922 został uhonorowany godnością doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Gabinet Arthura Balfoura, lipiec 1902 – grudzień 1905
premier, pierwszy lord skarbu, lord tajnej pieczęci: Arthur Balfour lord kanclerz: Hardinge Giffard, 1. hrabia Halsbury lord przewodniczący Rady: Spencer Cavendish, 8. książę Devonshire minister spraw wewnętrznych: Aretas Akers-Douglas minister spraw zagranicznych: Henry Petty-Fitzmaurice, 5. markiz Lansdowne minister kolonii: Joseph Chamberlain minister wojny: St John Brodrick minister ds. Indii: George Hamilton pierwszy lord Admiralicji: William Palmer, 2. hrabia Selborne kanclerz skarbu: Charles Ritchie przewodniczący Zarządu Handlu: Gerald Balfour Kanclerz Księstwa Lancaster: William Walrond minister ds.