Franciszek Twarowski (ur. 1752 – zm. 1824 w Bydgoszczy) – major wojsk polskich, szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, organizator administracji terytorialnej Księstwa Warszawskiego, podprefekt toruński, radca prefektury departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego, pruski radca kameralny.

Życiorys Urodził się około 1752 r. Przez 16 lat służył w korpusie artylerii wojska polskiego. Był drugim, po Tadeuszu Kościuszce, adiutantem hetmana litewskiego Józefa Sosnowskiego. Po wyjeździe Kościuszki do Ameryki został pierwszym majorem w wojsku polskim. Pełnił służbę przy królu Stanisławie Auguście Poniatowskim. Z polecenia króla wyjechał do Kwidzyna i osiadł tam na dłużej.

Przez małżeństwo z Grąbczewską wszedł w posiadanie majątków ziemskich Brzozdawka (1783) i Telkwit (1786) w powiecie sztumskim. W 1794 r. został wezwany przez naczelnika powstania Tadeusza Kościuszkę do służby wojskowej. Po uzyskaniu paszportu Regencji w Kwidzynie udał się do Warszawy. Ostatecznie jednak nie podjął służby w wojsku powstańczym, gdyż w efekcie starań marszałka Sejmu Stanisława Małachowskiego i hrabiny Zamojskiej został mianowany szambelanem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.