Dalsze lata Do wyborów 1922 r. Lloyd George i jego stronnicy poszli pod szyldem Narodowej Partii Liberalnej. Przed wyborami 1923 r. doszło do zjednoczenia liberałów. W 1926 r. Lloyd George zastąpił Asquitha na stanowisku lidera Partii Liberalnej. W 1929 r. został Ojcem Izby, czyli deputowanym z najdłuższym stażem. W 1931 r. z powodu choroby nie wszedł do rządu narodowego Ramsaya MacDonalda. Lloyd George dążył do tego, aby Partia Liberalna poszła do wyborów 1931 r. osobno, nie jako część rządu narodowego. Jego decyzję poparło jednak tylko kilku jego zwolenników. Partia Liberalna, na czele z nowym liderem Herbertem Samuelem, pozostała jeszcze przez rok w rządzie narodowym.
17 stycznia 1935 r. zaproponował radykalny program reform gospodarczych, zwany „Lloyd George’s New Deal”. Program ten nie zyskał jednak aprobaty rządu. Wkrótce potem Lloyd George i jego stronnicy powrócili do Partii Liberalnej. 4 września 1936 r. były premier spotkał się na Obersalzbergu z Adolfem Hitlerem i wygłosił kilka pochwalnych opinii o kanclerzu III Rzeszy. W późniejszych latach krytykował jednak politykę appeasementu.