Ucieczka z Colditz (ang. Colditz) – brytyjski dramat wojenny z 2005 roku w reżyserii Stuarta Orme’a.
Fabuła Akcja filmu rozpoczyna się w Londynie w 1939 r., gdzie młody porucznik Jack Rose żegna się z ukochaną przed wyjazdem na front (zapewne w Norwegii).
Następnie (w filmie 3 miesiące później) pokazana jest ucieczka mężczyzny ze stalagu w Biberach wraz z trzema innymi jeńcami: Nicholasem McGrade’m, kapitanem Tomem Willisem i Collinsem. Strażnicy odkrywają ucieczkę i zaczynają strzelać do jeńców. Ginie Collins, a McGrade zostaje oddzielony od Jacka i Willisa. Jack wraz z kompanem docierają do wsi, gdzie okradają niemieckie gospodarstwo. Tam spotykają McGradego, który zmylił pościg. Od teraz razem przedzierają się przez Bawarię w kierunku Szwajcarii.
Jeńcy docierają do granicy, jednak żołnierze niemieccy ich odnajdują. McGrade chowa się w pociągu, pozostali zaś zostają złapani. Przed schwytaniem Jack prosi McGradego, aby odnalazł jego ukochaną w Londynie. Jack i Willis zostają przeniesieni do oflagu w zamku Colditz nieopodal Lipska. Jest to „najlepiej strzeżony” oflag w III Rzeszy, z którego nie ma ucieczki.
W tym czasie McGrade, jako sławny pierwszy uciekinier, żyje wygodnie w brytyjskiej ambasadzie w Zurychu.