W głębi, na wysokości schodów widoczna para kolumn w porządku doryckim po każdej stronie, które podtrzymują belkę architrawu. Dalej, pośrodku znajdują się przy ścianie pary atlantów po każdej stronie, które podtrzymują architraw. Za figurami atalntów znajduje się po obu stronach para tych samych, doryckich kolumn, prowadziły one niegdyś do hallu. W środku prostokąta, który tworzą architrawy widoczny płaski kaseton z secesyjną polichromią z roślinnymi motywami. Na freskach widoczne są przede wszystkim liście dębowe z dużą liczbą złoceń. Dwubiegowe schody prowadziły z dużego hallu na parterze na reprezentacyjne piętro. Można przypuszczać, że klatka schodowa oraz halle na parterze i piętrze były równie okazałe jak hol przy wejściu. W części od ul. Sienkiewicza i narożniku w kształcie rotundy znajdowała się sala koncertowo-balowa. Za nią na dużej działce ciągnącej się od ul. Sienkiewicza przez pl. Jagiełły w stronę ul. Kolejowej znajdował się ogród, mały park oraz duża oranżeria. W oranżerii znajdowała się również sala bilardowa z kilkoma stołami do gry. W suterenie budynku mieściły się mieszkania dla służby i ogrodnika, pomieszczenia gospodarcze oraz kuchnia. thumb|left|Hol główny W wyniku przebudowy w latach 30. XX wieku elewacja została pozbawiona wszelkich zdobień, a wysokość rotundy została podwyższona do wysokości dachu.