Jan i Paweł (, zm. 26 czerwca 362 w Rzymie) – rodzeni bracia, męczennicy chrześcijańscy za panowania Juliana Apostaty, święci Kościoła katolickiego.
Życiorys Obaj zajmowali najpierw wysokie stanowiska na dworze św. Konstantyny (Konstancji), bratowej cesarza, następnie w wojsku rzymskim, po czym zostali wybrani na senatorów. Jako senatorzy zamieszkali na wzgórzu Celio () w Rzymie. Zaproszeni na dwór przez Juliana Apostatę, który podjął decyzję o przywróceniu kultu pogańskiego, odmówili cesarzowi potępiając w ten sposób jego prześladowania chrześcijan. Wysłany przez cesarza namiestnik Terencjan miał wymusić na braciach złożenie ofiary najwyższemu bóstwu rzymskiemu Jowiszowi. Kiedy ci odmówili, cesarz kazał ich potajemnie ściąć w ich własnym domu.
Nad grobem męczenników za wiarę w 398 roku została wybudowana Bazylika Świętych Jana i Pawła na Celiusie () przez senatora rzymskiego św. PammachiuszaPammachiusz, senator na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM) lub jego ojca senatora, sąsiadująca z ich posiadłością.