W 1997, zażegnując aferę dyplomatyczną, miasto wiesza w połowie wysokości obelisku gwiazdę odlaną z brązu.
W walkach o Poznań zginęło około 10 000 żołnierzy Armii Czerwonej, z czego 5829 pochowanych jest na cmentarzu wokół pomnika (reszta na cmentarzu miłostowskim).
Historia budowy Konkurs architektoniczny na kształt pomnika został ogłoszony 4 sierpnia 1945 r., a rozstrzygnięty 18 sierpnia 1945 r. Pierwsza nagroda nie została przyznana; natomiast przyznano dwie nagrody drugie - otrzymały je propozycja Tadeusza Płończaka i Stanisława Pogórskiego oraz propozycja kapitana Michała Buławiencewa. Trzecią nagrodę otrzymała praca Jana Cieślińskiego i Bazylego Wojtowicza. 43 prace, które wpłynęły na konkurs, były eksponowane w gmachu Muzeum Wielkopolskiego począwszy od 1 września 1945. 20 września 1945 Komitet Obywatelski Budowy Pomnika Bohaterów dokonał wyboru Komitetu Wykonawczego. Na jego czele stanął rektor UAM Stefan Dąbrowski, a członkami byli m.in. Tadeusz Nowak, Jan Cieśliński, Jan Izydorczyk, Stanisław Idzior, Jan Janasek, ks. Stanisław Miziołek i Edmund Pszczółkowski. Komitet zbierał datki na budowę, a także organizował ochotników do pomocy brygadom radzieckim (kierownikiem technicznym budowy był kpt. Iwan Kamujkow), budującym monument (m.in.