Miroslav Malovrh (ur. 17 października 1861 w Lublanie, zm. 7 marca 1922 tamże) – słoweński pisarz, poeta, tłumacz, dziennikarz, redaktor i działacz kulturowy. Pisał pod pseudonimami: Fr. Remec, Zvonimir Šepetavec, Tinček Hudaklin, Franjo Lipič, Vinko Ruda.
Życie Malovrh studiował filozofię na uniwersytetach w Zagrzebiu i Grazu. W roku 1844 zaczął pracę jako redaktor w humorystycznym triesteńskim czasopiśmie Jurij s pušo, a w latach 1897−1918 był stałym współpracownikiem gazety Slovenski narod. Był jednym z założycieli Družtva slovenskih književenikov in časnikarjev (Towarzystwa Słoweńskich Literatów i Dziennikarzy) oraz zainicjował powstanie wydawnictwa Narodna založba. Malovrh przyczynił się do aktywizacji słoweńskiej działalności kulturowej. Słynął z wolnomyślicielskich zapatrywań patriotyczno-liberalnych. Prowadził ostrą polemikę z nurtem klerykalnym. Swoje poglądy wyrażał nie tylko w artykułach i felietonach pisanych do Slovenskiego Narodu, ale również w swojej twórczości literackiej. Doskonały przykład stanowią opowiadania historyczne Kralj Matjaž i Zaljubljeni kapucin (podtytuł Vesela povest iz ljubljanske preteklosti. Pod koniec drugiej dekady XX wieku Malovrh ciężko zachorował. Ostatnie lata życia spędził w hospicjum w Studencu pri Ljubljani.