Postulował on: czerpanie tematów życia codziennego (poruszanie także tematów tabu) obrazowanie rzeczywistości z werystyczną dokładnością (realizm, ale bez odautorskiego wartościowania - obiektywizm) uczynienia bohaterem człowieka „z krwi i kości”, rzeczywistego, nie zaś będącego ucieleśnieniem symbolu czy idei ukazanie otoczenia człowieka, jako czynnika determinującego jego zachowania stosowanie języka konwersacyjnego, stylizowanego na mowę potoczną, bez wzniosłości i patosu
Cechy dramaturgii naturalistycznej realizm, budowanie iluzji rzeczywistości przez werystyczne naśladowanie problematyka społeczna: przekrój przez warstwy społeczne, rola konwenansu i zasad w życiu człowieka, reakcja na zmiany społeczne itp. Na przykład w "Moralności pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej mamy do czynienia z krytyką mieszczańskich obyczajów, piętnowaniem „dulszczyzny”, krytyką kołtunerii i filisterstwa;