822 Gruziński Batalion Piechoty () – oddział wojskowy Wehrmachtu złożony z Gruzinów podczas II wojny światowej.
Historia Batalion został sformowany w czerwcu 1943 w lager Kruszyna koło Radomia jako . Formalnie wchodził w skład Legionu Gruzińskiego. Na jego czele stanął kpt. Klaus Breitner. Po szkoleniu i zaprzysiężeniu otrzymał nazwę 822. Gruzińskiego Batalionu Piechoty „Królowej Tamary”. Trafił na front wschodni. W lipcu 1943 r. przeniesiono go do okupowanej Holandii, jak i wszystkie „Legiony wschodnie” po bitwie pod Kurskiem. Był to efekt dezercji tych oddziałów na stronę radziecką. Niemcy ten fakt uznali za jedną z przyczyn klęski pod Kurskiem. Wysyłano ich zatem jak najdalej od frontu wschodniego. 822 batalion stacjonował w rejonie Zandvoort jako część . Wchodził w skład 16 Dywizji Polowej Luftwaffe, a od marca 1945 177 Pułku Grenadierów 219 Dywizji Piechoty. Stacjonował wówczas na wyspie Texel. Liczył ok. 800 Gruzinów. Pod koniec wojny Niemcy zdecydowali o przeniesieniu batalionu na kontynent w celu zorganizowania obrony przeciwko wojskom alianckim. W rezultacie w nocy 5/6 kwietnia Gruzini zbuntowali się (patrz: bunt na wyspie Texel). Zabili wówczas pod przywództwem porucznika Szałwy Loladze ponad 200 niemieckich żołnierzy, którzy zostali zabici we śnie w barakach przy użyciu noży i bagnetów.