Występuje głównie w glebie, ale także w kompoście i oborniku. W glebie znajdowano go na głębokości do 0,5 m. Na słomie w glebie może przetrwać do 2 lat. Pasożyt i saprotrof porażający bardzo wiele gatunków roślin. Pasożytuje na gatunkach z rodziny wiechlinowatych, ale także na całej gamie gatunków należących do rodzin: pryszczyrnicowate, brzozowate, dzwonkowate, różowate, skalnicowate, komosowate, astrowate, powojowate, dyniowate, bobowate, liliowate, ślazowate, bananowate, arekowate, kapustowate, psiankowate, goździkowate, powojowate, fiołkowate, winoroślowate, a także na iglastych i niektórych grzybach.
Znaczenie Jest najczęściej izolowanym patogenem roślinnym. Wytwarza liczne mykotoksyny. Wywołuje u roślin choroby objęte wspólną nazwą fuzarioz. Wśród roślin uprawianych w Polsce są to: fuzaryjna zgorzel bobu, fuzarioza kłosów zbóż, fuzarioza kolb kukurydzy, sucha zgnilizna bulw ziemniaka, fuzarioza soi, fuzarioza lnu, fuzarioza chmielu, fuzaryjna zgorzel fasoli, fuzaryjna zgorzel grochu, fuzaryjna zgorzel bobu, fuzarioza kłosów zbóż, fuzarioza kolb kukurydzy i fuzariozy niektórych roślin ozdobnych. Zarodniki Fusarium culmorum izolowane są ze wszystkich części roślin rolniczych wielu głównych upraw tj.