Schronisko Furkotne (słow. Furkotská chata, także Lonekova chata) – schronisko turystyczne, które znajdowało się u podnóży słowackich Tatr Wysokich. Zniszczone w pożarze w 1956 roku.

Historia Drewniane schronisko u wylotu Doliny Furkotnej wybudowali Daniel i Karel Lonekowie. Od ich nazwiska obiekt nazywany był Lonekovą chatą. Budynek otwarto dla turystów w 1937 roku, mniej więcej rok po otwarciu pobliskiego Schroniska Nedobrego. Schronisko oferowało gościom 20 miejsc noclegowych. Dodatkowo, jako że stało na wschodnim brzegu Furkotnego Potoku, wyposażone było w turbinę prądotwórczą.

Po II wojnie światowej, w 1951 roku, schronisko zostało upaństwowione, przekazane organizacji Slovakotour z siedzibą w Starym Smokowcu – . Jednocześnie przemianowano je na chatę imienia kapitana Jána Rašo – uczestnika słowackiego powstania narodowego. Budynek spłonął w 1956 roku, a Rašo został patronem nowo wybudowanego Schroniska Ważeckiego.

Zachowały sie resztki fundamentów dawnego schroniska, do których dojść można nieoznakowaną 120-metrową ścieżką, rozpoczynającą się około 150 metrów w głąb doliny (licząc od rozdroża w Dolinie Furkotnej).