Do rozpoczęcia budowy twierdzy hradeckiej Zámostí było znacznie szersze. W pierwszej połowie XVIII wieku składało się z 4 oddzielonych od siebie części. Między nimi znajdowały się bagna oraz pastwisko „Obec“. Jego powierzchnia sięgała do okolicy Nowego Stawu w sołectwu Náhon, które było także jego częścią. Należały do niego również części dzisiejszej ulicy novohradeckiej Na Brně (kuźnia, dwór hrabiny Bubnovej), Wzgórza św. Jana (dwór Františka Procházki) oraz Lhoty pod Strání (karczma). W 1727 r. Zámostí składało się z 27 dworów oraz domów. Później większość z domów została zburzonaVáclav Vladivoj Tomek, Místopisné paměti města Hradce Králové, Praga 1885. W 1770 r. znajdowało się tutaj tylko 15 domów, w 1785 r. 8 oraz w 1825 r. 6 domów. Z dworów pozostał tylko nr 3. 5 lutego 1775 r. sytuację utrudniła jeszcze bardziej klęska żywiołowa w postaci wielkiej powodzi. 250px|thumb|left|Budowa sieci kanalizacyjnej W wyniku powodzi zostały uszkodzone łaźnie drewniane z karczmą i źródłem wody mineralnej zawierającej żelazo, które tutaj zawsze istniały. W 1815 r. doszło do zbudowania budynków murowanych. Ich właścicielem był Jiří Mareš. Później należały do Żyda Jakuba Kleina (1852–1890). W 1898 r. kopiła je Hedvika Celerová z Hradca Králové. Inna poważna powódź nastąpiła w 1846 r. 2 września 1899 w burza powaliła drzewa i zrywała dachy.