Był synem Stanisława Lubomirskiego i Barbary z Hruszowskich, bratankiem Sebastiana Lubomirskiego, starosty sanockiego. Skoligacił się z najważniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Zebrał ogromny majątek, w 1593 kupił dobra Wiśnicz od Barzych, którzy byli potomkami Kmitów. Jako następca Kmitów na Wiśniczu w 1595 roku otrzymał od Rudolfa II potwierdzenie ich tytułu hrabiego Świętego Imperium Rzymskiego (S.I.R.)„Do Wiśnicza należał tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, w 1595 został on potwierdzony przez cesarza Rudolfa II na rzecz Sebastiana” [w:] Teresa Zielińska. Poczet polskich rodów arystokratycznych, 1997 t. 1 str. 134.
W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnymCodex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238..
Poseł na sejm 1590 rokuPosłowie ziemscy koronni 1493–1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 327., sejm nadzwyczajny 1613 roku z województwa krakowskiegoJanusz Byliński, Dwa sejmy z roku 1613, Wrocław 1984, s.