Bitwa nad Neretwą (, ) – była połączonym atakiem sił Osi od stycznia do kwietnia 1943 roku, jej celem było unicestwienie partyzanckiej armii w Jugosławii. Operacja wojskowa przeprowadzona została pod kryptonimem , znana jest również jako czwarta ofensywa antypartyzancka.
Operacja Państwa Osi zgromadziły około 150 000 żołnierzy, zgrupowanych w dywizjach niemieckich, włoskich i chorwackich oraz w dywizji czetników. Siły Osi miały do dyspozycji ponad 200 samolotów. Narodowa Armia Wyzwolenia Jugosławii liczyła natomiast 20 tysięcy partyzantów. thumb|200px|left|Partyzanci Tity z 2. Brygady Serbskiej w marszu, 1943 r.
Operacja przeprowadzona została w trzech fazachBattles & Campaigns during World War 2 in Yugoslavia.: Weiss I, rozpoczęta 20 stycznia atakiem na zajęte przez partyzantów tereny w zachodniej Bośni oraz środkowej Chorwacji. Weiss II, rozpoczęta 25 lutego; zaatakowano wówczas zachodnią i południowo-zachodnią Bośnię, partyzanci zostali odrzuceni nad rzekę Neretwa. Weiss III, rozpoczęta w marcu; koncentrowała się na terytoriach północnej Hercegowiny, a jej celem było otoczenie partyzantów w północnej części Czarnogóry;