Ograniczenia (constraints) Ograniczenia, za pomocą których wyrażona jest gramatyka, oceniają, czy dana interpretacja zdania jest możliwa (gramatyczna) czy też nie (niegramatyczna). Gramatyka narzucić może np. ograniczenie, że w języku polskim dopełnienie bliższe zanegowanego czasownika musi stać w dopełniaczu, a czasownika niezanegowanego w bierniku. Doprowadzi to do uznania, że zdania Nie mam czasu oraz Mam czas uznane zostaną za poprawne, nie będzie natomiast możliwe zinterpretowanie zdań Nie mam czas oraz Mam czasu.
Podobnie, jako że w swojej strukturze czasownik walks („idzie”) wymaga podmiotu w trzeciej osobie l.p., zdanie They walks („Oni idzie”) zostanie uznane za niegramatyczne. Cechy niedookreślone przez ograniczenia mogą być jednak wypełnione przez obiekty o dowolnej wartości atrybutu, więc podmiot może stanowić zarówno she („ona”) jak i he („on”), jeśli ani słownik, ani gramatyka, nie narzucają wymogu, że podmiot musi być rodzaju męskiego lub żeńskiego.