Realizacja idei thumb|„Gymnote” w 1889 Po objęciu stanowiska ministra marynarki, admirał Aube zmienił niemal wszystkich członków sztabu i szefów departamentów w ministerstwie. Realizując potrzeby awansu popierających go młodszych oficerów, obniżył wiek emerytalny we flocie. Wstrzymał budowę wszystkich powstających pancerników, nakazując rozpoczęcie prac konstrukcyjnych nad promowanymi przez Młodą Szkołę krążownikami, kanonierkami i torpedowcami. Większość dużych okrętów Marine Nationale została przebazowana do Tulonu nad Morzem Śródziemnym, tworząc przeciwwagę dla rozbudowywanej Regia Marina. Jednocześnie pozwolił, by realizację doktryny przejęli skupieni wokół Charmes’a najbardziej skrajni jej przedstawiciele.
Koncepcje admirała Aube’a okazały się w realizacji droższe niż dotychczasowa polityka. W związku z tym znaczna część jego planu rozbudowy floty została odrzucona przez pozostałych członków rządu. W czasie jego niemal półtorarocznej kadencji na stanowisku ministra marynarki rozpoczęto budowę pięciu dużych i sześciu mniejszych krążowników pancernopokładowych oraz pojedynczej kanonierki według pomysłu Charmes’a. Ten ostatni, mianowany osobistym sekretarzem ministra, był już umierający (chorował na gruźlicę) i okręt ten został po jego śmierci nazwany właśnie „Gabriel Charmes”.