Jako inżynier obejmował kolejne funkcje w pionie technicznym Dowództwa Marynarki Wojennej. Od 1981 roku był zastępcą szefa Służb Techniki i Zaopatrzenia, zaś od 1986 roku szefem tych służb. Odpowiadał za dostawy jednostek pływających ze Związku Radzieckiego, a w późniejszym okresie za sprowadzenie z Niemiec trzech kadłubów ścigaczy projektu 151 (660), późniejszych „Orkana”, „Pioruna” i „Groma”. Pełnił stanowisko prezesa Towarzystwa Przyjaciół Okrętu-Muzeum „Błyskawica”. Współpracował także z jachtklubem „Kotwica”, któremu pomagał w pozyskaniu nowych jachtów i urządzeń. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim (1983) Orderem Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”. Zmarł 8 marca 2010 roku i został pochowany na cmentarzu Witomińskim (kwatera 11-22-19)https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=171555&inni=0&cinki=2 [dostęp 2020-06-03].
Przypisy
Bibliografia Krzysztof Wygnał: Komandor Jan Przybylski. „Bandera”. Maj 2010. ISSN 0209-1070.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Komandorowie Marynarki Wojennej PRL Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2010 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni