Po zakończeniu I wojny światowej zmieniono nazwę szkoły na Ośmioklasowe Gimnazjum Filologiczno-Koedukacyjne im. Henryka Sienkiewicza. Dyrektorem szkoły został ks. Władysław Wojtasik (zginął 12.08.1942 r. w Dachau). Wówczas to pierwszy egzamin dojrzałości złożyło czterech abiturientów: Irena Jaruga, Kazimierz Rudnicki, Wincenty Gruszczyński i Robert Saling.
W roku 1921 Ministerstwo Wyznań i Oświecenia Publicznego nadało szkole akt organizacyjny i ustaliło nazwę na Państwowe Gimnazjum Koedukacyjne im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli. Podczas obchodów 100-lecia Zduńskiej Woli szkołę odwiedził prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski.
W latach 30., gdy – zgodnie z nową ustawą oświatową – wprowadzono dwustopniowe nauczanie w szkolnictwie średnim, powstało czteroletnie gimnazjum i dwuletnie liceum jako jedna placówka. W lipcu 1937 r. odbył się I Zjazd Wychowanków, podczas którego utworzono Koło Byłych Wychowanków Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli z Józefem Johnem jako przewodniczącym. Było to formalne powołanie do życia organizacji byłych uczniów. Pierwsze próby utworzenia takiej organizacji zostały podjęte już w roku 1924, we wrześniu, kiedy to powstało Akademickie Koło Zduńskowolan, któremu przewodniczył Janusz Latosiński.