Zenowiczowie zaczęli się polonizować i porzucać prawosławie, najpierw na rzecz protestantyzmu (szczególnie kalwinizmu), a potem katolicyzmu.
Przedstawiciele Główna linia Iwan (Iwaszko) Zenowicz (zm. do 1486) – syn Zenona Bratoszyca. Jurij Iwanowicz Zenowicz (ok. 1450 – po 1516) – syn Iwana, namiestnik (starosta) brasławski (1494–1499), smoleński (1507–08) i mohylewski w 1514, od 1516 marszałek na dworze wielkiego księcia litewskiego Zygmunta I Starego. Mikołaj Zenowicz (-?) – najstarszy syn Jurija Iwanowicza, uczestnik wojny litewsko-moskiewskiej (1500-1503), po bitwie nad Wiedroszą w niewoli moskiewskiej wraz z Konstantym Ostrogskim. Jerzy Mikołajewicz Zenowicz (ok. 1510–1583) – syn Mikołaja, starosta (tenutariusz) czeczerski i propojski (1547-70), lepelski od 1570 i dziśnieński 1577, kasztelan połocki (1566–1570) i smoleński (1579). Był uczestnikiem wojen inflanckich (1558–1583). W okresie postępów reformacji w Rzeczypospolitej przyszedł na kalwinizm. Halszka (Zofia) – żona Michała Wiśniowieckiego, prababka króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Krzysztof Zenowicz (ok. 1540–1614) – syn Jerzego, starosta (tenutariusz) czeczerski i propojskim (1577–1590), kasztelan brzeski (1585–1588), wojewoda brzeskolitewski od 1588. Protektor kalwinizmu, fundator zboru w Smorgoniach (obecnie kościół Świętego Michała Archanioła).