jedna z nich, zatytułowana Ich hab mein Herz in Heidelberg verloren wydana przez Bohema-Verlag z Wiednia, stała się światowym przebojem. Nie przyniosła jednak Raymondowi dużych korzyści finansowych, gdyż prawa autorskie do niej odsprzedał wydawnictwu za niewielką sumę. Wydawca zaproponował mu za to napisanie operetki, w której motywem wiodącym miała być ta piosenka. Operetka, zatytułowana identycznie jak piosenka, której premiera odbyła się w 1927 roku w Wiedniu również odniosła sukces. Kolejne utwory sceniczne Raymonda nie cieszyły się tak dużym powodzeniem, za to napisał kolejny wielki przebój zatytułowany In einer kleinen Konditorei. Po nawiązaniu współpracy z piszącym libretta Heinzem Hentschke, dyrektorem berlińskiego Metropol-Theater stał się czołowym kompozytorem operetki berlińskiej lat 30. XX wieku. Utwory Raymonda tworzone w tym okresie cieszyły się powodzeniem: Lauf ins Glück (1934), Ball der Nationen (1935), Auf großer Fahrt (1936), Marielu (1936), Maske in Blau (1937) – największy sukces. Później, już z innymi librecistami pisał kolejne operetki: Salzburger Nockerln (1938), Die Perle von Tokaj (1941), Konfetti (1948), Flieder aus Wien (1949) i Geliebte Manuela (1951).