W latach 1936–1937 pionierzy Arthur Willis i Bill Newlands z Sydney, przebyli ponad 19 000 km, prowadząc działalność kaznodziejską na terenie interioru. Charles Bernhardt, ochrzczony przez Arthura Willisa, po sprzedaży swego hotelu w William Creek, przez 15 lat samotnie pełnił służbę pionierską w pustynnych i odludnych rejonach Australii.
W roku 1929 Biuro Oddziału z Melbourne przeniesiono do Sydney. W 1931 roku Alexander MacGillivray, sługa australijskiego Biura Oddziału, skierował trzech pionierów na teren Holenderskich Indii Wschodnich (obecna Indonezja) rozpoczynając na tym terenie działalność kaznodziejską. Na początku lat 30. XX wieku w całej Australii było mniej niż 400 głosicieli. W latach 40. do Świadków Jehowy należały 4 rozgłośnie radiowe.
W lutym 1935 grupa siedmiu australijskich pionierów wypłynęła 16-metrowym dwumasztowcem Lightbearer (Nosiciel światła) w rejs, którego celem było dotarcie do mieszkańców wysp Holenderskich Indii Wschodnich, Singapuru i na Malaje, by wśród ich mieszkańców prowadzić działalność kaznodziejskąByli to: Alan Bucknell, Frank Dewar (udał się do Syjamu, dzisiejsza Tajlandia), Charles Harris (pozostał na Jawie), William Hunter, Richard Nutley, Alfred Rowe i kapitan łodzi Eric Ewins (pozostał w Singapurze, a po ślubie wraz z żoną pełnił służbę na Sumatrze).