Lagarosyfon (Lagarosiphon Harv.) – rodzaj wieloletnich, wodnych hydrochamefitów, należący do rodziny żabiściekowatych (Hydrocharitaceae), obejmujący 9 gatunków pochodzących z tropikalnej i południowej Afryki i Madagaskaru. Jeden z gatunków, lagarosyfon wielki, został introdukowany i naturalizowany w Europie (na Wyspy Brytyjskie, w Austrii, Niemczech, Holandii, Szwajcarii, Francji i Włoszech) oraz zawleczony do Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych i Australii. W miejscach introdukcji jest gatunkiem inwazyjnym, wypierającym florę rodzimą. Paradoksalnie, w miejscach naturalnego występowania, uważany jest on za gatunek zagrożony wyginięciem.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów (lagaros – ścieńczony, wąski) i (sifoni – syfon, rura) i odnosi się do budowy korony kwiatu tych roślin.
Morfologia Pokrój Rośliny wodne osiągające 5 metrów długości (lagarosyfon wielki), tworzące masywne, podwodne lub wpół wynurzone "dywany" ze splątanych osobników.
Łodyga Wydłużone, regularnie rozgałęzione.
Liście Położone skrętolegle, w spiralach, rzadziej naprzeciwlegle w 3 lub więcej okółkach, łuskowate i mniej więcej trójkątne lub właściwe i równowąsko-lancetowate.