Jerzy Mikołajewicz Zenowicz (Jurij Mikołajewicz Zianowiewicz, Jerzy Zienowicz, ok. 1510–1583) – starosta (tenutariusz) czeczerski i propojski (1547–70), lepelski od 1570 i dziśnieński 1577, kasztelan połocki (1566–1570) i smoleński (1579). Był uczestnikiem wojen inflanckich (1558–1583). W okresie postępów reformacji w Rzeczypospolitej przyszedł na kalwinizm.

W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla PolskiŚwiętosława Orzelskiego Bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 150..

Działalność wojskowa W czasie wojen o dominium Maris Baltici w 1559 r. na polecenie Zygmunta II Augusta udał się wraz z Janem Chodkiewiczem do Inflant w celu ochrony granic. Z oddziałem 500 żołnierzy ochraniał Rzeżycę. Brał udział w bitwie pod Czaśnikami (1564), gdzie został ranny w głowę, gdy jego oddziały wraz z oddziałami kniazia i wojewody nowogródzkiego Mikołaja Sapiehy zadały pierwszy cios wojskom rosyjskim.

W 1568 roku obronił Leplę, za co został starostą (dzierżawcą) lepelskim.