i 4 Dywizji Piechoty, 4 września 7 dac zakończył swoje istnienie. Przed wzięciem do niewoli zakopano część broni, cały sprzęt optyczno-mierniczy, celowniki i zamki dział. Rano żołnierze 7 dac wraz ze sztabem 7 DP i innymi oddziałami zostali przez Niemców wzięci do niewoli.
Organizacja i obsada personalna Obsada personalna: dowódca dywizjonu – kpt. Józef Kamiński adiutant dywizjonu – ppor. rez. inż. Lech Dzieniakowski oficer zwiadowczy – ppor. Marian Buchacz oficer łączności – por. rez. Zdzisław Karczewski oficer płatnik - ppor. rez. Józef Ruda oficer żywnościowy - ppor. rez. Jan Grabowski lekarz dywizjonu - ppor. lek. rez. Czesław Szymaniak lekarz weterynarii - por. lek. wet. rez. Kazimierz Boguszewski dowódca kolumny amunicyjnej – ppor. rez. Jerzy Altman †1940 Charków dowódca plutonu taborowego nr 7 – ppor. rez. Wróblewski dowódca 1 baterii armat – ppor. Mieczysław Sadowski oficer zwiadowczy – ppor. rez. Roman Mulczyński oficer ogniowy – ppor. rez. Wieńczysław Wacławski dowódca 2 baterii haubic –- ppor. Bolesław Czyrek oficer zwiadowczy – ppor. rez. Michał Grabianka oficer ogniowy – ppor. rez. Stanisław Lubczyński Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie dywizjony artylerii ciężkiej z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Artyleria 7 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1939 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1939