W ciągu następnych dwóch dni trwały walki obronne. 17 września przemieszane oddziały dywizji maszerowały ponosząc wielkie straty. Artyleria straciła prawie wszystkie konie w marszu i na przeprawach. Tylko małe grupy żołnierzy przedostały się do Puszczy Kampinoskiej i dalej do Modlina lub do Warszawy. Organizacja i obsada personalna w 1939 Obsada personalna w marcu 1939 rokudowódca dywizjonuppłk Kazimierz Korneliusz Koziczoficer zwiadowczykpt. Franciszek Szmigieldowódca plutonu łącznościpor. Marian Nowakowskidowódca 1 bateriikpt. Władysław II Tymińskidowódca plutonukpt. Feliks Wojciechowskidowódca plutonuppor. Henryk Tadeusz Zakrzewskidowódca 2 bateriikpt. Wincenty Józef Śliwińskidowódca plutonupor. Andrzej Doroszewskidowódca plutonupor. Władysław HernasWojenna obsada personalna we wrześniu 1939 dowódca ppłk Kazimierz Koziczadiutant kpt. Wincenty Śliwińskioficer zwiadowczykpt. Feliks Wojciechowskioficer obserwacyjnypchor. rez. Janusz Milewskioficer łącznikowyplut. pchor. Julian Trambowiczoficer łączności ppor. Henryk Zakrzewskidowódca kolumny amunicyjnejpor. rez. Edward Wojtkowskidowódca 26 plutonu taborowegoppor. rez. Mieczysław Pogoda1 bateria armat 105 mmdowódca kpt. Franciszek Szmigieloficer zwiadowczyppor. rez. Marian Gasińskioficer ogniowypor. Władysław Hernasdowódca plutonu st. ogn.