Bogdanowicze herbu własnego (również Bohdanowicze, Bochdanowicze, Rosko-Bogdanowicze) − rodzina kupiecka ormiańskiego pochodzenia. Jej członkowie posiadali majątki ziemskie, oraz prowadzili interesy w Galicji. Pod koniec XVIII wieku, w różnych latach, przedstawiciele tej rodziny otrzymywali nobilitacje galicyjskie.
Historia Protoplastą rodziny był Deoda (Leopold) Rosko, ojciec Szymona, Krzysztofa, Antoniego, Łazarza, Dawida i Bernarda. Krzysztof był ojcem Michała, Waleriana i Bernarda, którzy otrzymali drugi stopień szlachectwa (Ritter von) z herbem Bogdanowicz w 1784. Posiadali oni majątki Przymiłówka, Taustobaby, Orelec, Ottonia i inne, interesy prowadzili w Stanisławowie.
Synowie Antoniego, Deodat i Jan, otrzymali pierwszy stopień szlachectwa (Edler von) z herbem Bohdanowicz i przydomkiem von Oroscheny w 1782. Byli oni kupcami, którzy wzbogacili się na dostawach dla armii austriackiej.
Z tej samej rodziny Teodor Rosko-Bogdanowicz, również kupiec, dostawca dla armii, zamieszkały w Szionda, otrzymał pierwszy stopień szlachectwa (Edler von) z herbem Bochdanowicz w 1791.