Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 (cz. Československý válečný kříž 1939) – czechosłowackie odznaczenie wojskowe z okresu II wojny światowej.
Odznaczenie zostało ustanowione przez czechosłowacki rząd emigracyjny w Londynie 20 grudnia 1940 roku; treść dekretu ukazała się w dzienniku urzędowym rządu czechosłowackiego nr 4/1941. Dekret ten został potwierdzony 26 stycznia 1946 roku rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych Republiki Czechosłowackiej, a 18 stycznia 1948 roku zmieniono częściowo statut krzyża.
Zasady nadawania Krzyż został ustanowiony dla nagrodzenia obywateli i żołnierzy, którzy znaleźli się na emigracji po 15 marca 1939 roku i walczyli o wyzwolenie Czechosłowacji w oddziałach czechosłowackich sił zbrojnych za granicą, wyróżniając się w tej walce męstwem. Mógł być również nadawany cudzoziemcom. W 1948 roku rozszerzono tę listę także na partyzantów walczących na terenie Czechosłowacji.
Krzyż był nadawany w zasadzie jednorazowo, w przypadkach powtórnego nadania odznaczony nie otrzymywał odznaczenia, a jedynie na wstążce umieszczano okucie z brązu w postaci gałązki lipy.