Większość wysp posiada dobrze rozwiniętą linię brzegową, dotyczy to zwłaszcza wysp Caicos, gdzie liczne są głęboko wcięte, wąskie zatoki. Grupa mniejszych wysp Turks ma słabiej rozwiniętą linię brzegową. Wybrzeże jest niskie, plażowe i rafowe, a miejscami także namorzynowe. Wyspy otaczają rafy koralowe.
240px|left|thumb|Plaża na Turks i Caicos
Budowa geologiczna i rzeźba Turks i Caicos leżą poza pasem wulkanicznego łuku Antyli, na obszarze płyty północnoamerykańskiej. Wyspy są pochodzenia rafowego i wynurzyły się na powierzchnię w okresie czwartorzędu. Wyspy budują wyłącznie czwartorzędowe osady wapienne, do których należą wapienie organodetrytyczne, rafowe i oolitowe. Wyspy stanowią przedłużenie kontynentu Ameryki Północnej i leżą na platformie florydzko-bahamskiej.
Archipelag wysp jest wybitnie nizinny, niemal pozbawiony wyraźnych wzniesień. Najwyższy punkt, Blue Hills w zachodniej części Providenciales to jedynie 49 m n.p.m. Przeciętna wysokość wysp to kilka metrów nad poziomem morza. Na wyspach charakterystyczne są zjawiska krasowe.
Klimat Wyspy leżą w strefie klimatu równikowego, który kształtowany jest przez północno-wschodnie pasaty, w niewielkim stopniu przez Wyż Azorski. Wpływ na pogodę mają także ciepłe prądy morskie i poziom nasłonecznienia.