Bluenose – kanadyjski dwumasztowy szkuner rybacki i regatowy z okresu dwudziestolecia międzywojennego. W latach 1921−1938 żaglowiec i jego szyper, Angus Walters, byli niepokonani w kanadyjsko-amerykańskich regatach dla statków rybackich o International Fishermen’s Cup, stając się jednym z symboli Nowej Szkocji, uwiecznionym na znaczku pocztowym, monetach oraz samochodowych tablicach rejestracyjnych. Sprzedany w 1942 roku jako kabotażowiec do Indii Zachodnich, rozbił się i zatonął na rafie u wybrzeży Haiti w styczniu 1946 roku. Na podstawie jego planów zbudowano współczesną replikę „Bluenose II” z 1963 roku, która jest własnością prowincji Nowa Szkocja jako „pomnik pod żaglami”.
Historia „Bluenose” został zbudowany według planów Williama Jamesa Roué’a w Lunenburgu w Nowej Szkocji na przełomie lat 1920 i 1921. Zwodowano go 26 marca 1921 roku, a jego matką chrzestną była Audrey Marie Smith. Linie teoretyczne kadłuba zaprojektowano z myślą o regatowym wykorzystaniu żaglowca, przy zachowaniu jego podstawowej funkcji: statku rybackiego.