Stanisław Ostroróg herbu Nałęcz (ur. ok. 1400, zm. w 1477, przed 3 maja) – kasztelan gnieźnieński (1444-1453), kasztelan międzyrzecki (1444-1449), podkomorzy poznański (1438), podstoli kaliski (1432), podstoli kaliski (1432-1435), senator I RP (1444-1476), starosta generalny Wielkopolski, starosta brzeskokujawski (1432), wojewoda kaliski (1450-1475), wojewoda poznański (1474-1476).
Historia Był najstarszym synem Sędziwoja Ostroroga zapewne z żony Barbary. Urodził się około 1400. Zapisywał się w 1419 na Akademię Krakowską. Urząd podstolego kaliskiego otrzymał przed 1432 i był również w tym samym roku starostą brzeskim (kujawskim) oraz w tym czasie występował również jako zastępca ojca, ówczesnego starosty wielkopolskiego. Otrzymanie tego starostwa w 1439 zawdzięczał zapewne protekcji ojca, ale w 1440 w chwili wyjazdu Władysława III na Węgry stracił je. W 1445 po śmierci króla pod Warną postąpił na kasztelanię międzyrzecką, a w marcu 1446 miał posłować od sejmu piotrkowskiego do Kazimierza Jagiellończyka na Litwę z prośbą objęcia tronu polskiego. Starostwo generalne wielkopolskie otrzymał ponownie latem 1448 i piastował je do lipca 1451. Kasztelanię gnieźnieńską dostał na przełomie 1449/50, a wiosną 1453 przeszedł na urząd wojewody kaliskiego.