right|180px Wojewodowie bydgoscy – urzędnicy administracji państwowej, kierujący bydgoskim Urzędem Wojewódzkim (1945–1950 i 1973–1998) lub też przewodniczący Prezydium Bydgoskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej (1950–1973).
Przegląd historyczny jednostek administracyjnych ze stolicą w Bydgoszczy Jednostka administracyjnego podziału kraju poziomu wojewódzkiego ze stolicą w Bydgoszczy istnieje od 1772 roku. Wcześniej Bydgoszcz była siedzibą kasztelanii (od 1238 r.), księstwa (1314–1323) oraz starostwa (od 1358 r.) Po I rozbiorze Polski miasto zostało wcielone do Królestwa Prus i ustanowione stolicą Obwodu Nadnoteckiego, w którego skład wchodziła część Kujaw oraz Krajny, aż po Wałcz i Wieleń. W okresie Księstwa Warszawskiego (1807–1815) istniał Departament Bydgoski, który oprócz obszaru dawnego Obwodu Nadnoteckiego obejmował dodatkowo Ziemię Chełmińską z Toruniem. Z kolei w okresie po kongresie wiedeńskim (1815–1920) istniała Rejencja Bydgoska (pruski odpowiednik województwa) w obrębie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (przemianowanego po 1848 r. na Prowincję Poznańską). Rejencja obejmowała część Kujaw, Krajny oraz Wielkopolski z Gnieznem i Wągrowcem.