thumb|alt=Kolorowa ilustracja przedstawiająca scenę na rynku. Kobieta stoi na tle trzynastu mężczyzn, którzy stoją po obu stronach drewnianego płotu. Patrzą na nią z wyrazem zadowolenia na twarzach. Chłopiec w wojskowym stroju gra na dużym bębnie. Na ziemi stoją dwa psy. Jeden z mężczyzn trzyma prawdopodobnie kufel piwa. Kobieta stoi dumnie, trzyma rękę na biodrze i uśmiecha się znacząco. Po prawej z tyłu widać inną kobietę, która wydaje się wstrząśnięta widowiskiem|Sprzedaż żony (1812–1814) Thomasa Rowlandsona. Kobieta na obrazie sprawia wrażenie, że chętnie uczestniczy w procesie sprzedaży, jakby to było wesołe spotkanie towarzyskie. Sprzedawanie żon – angielski zwyczaj, który był sposobem na zakończenie nieudanego małżeństwa na drodze obopólnego porozumienia.

Jego korzenie sięgają XVII w., kiedy to rozwód był dostępny tylko najbogatszym. Podczas sprzedaży mąż najpierw paradował dumnie z żoną na postronku umocowanym wokół szyi, ramienia lub talii, a następnie publicznie sprzedawał ją na drodze licytacji temu, kto zaoferował najpokaźniejszą kwotę. Sprzedawanie żon stanowi tło powieści Thomasa Hardy’ego Burmistrz Casterbridge, w której na początku główny bohater sprzedaje żonę.