Pierwsze role filmowe Pierwsza jego rola filmowa przypadła na 1954, kiedy wystąpił w Pokoleniu Andrzeja Wajdy. Zagrał w nim niewielką rolę Kostka, chłopaka z Woli, który gra w pikuty z kolegami oraz biegnącego z nimi w stronę nasypu kolejowego. Jak pisał krytyk filmowy Konrad Eberhardt, już w tym filmie dała się zauważyć jego naturalność i spontaniczność, chłopca „sprężonego w sobie, a zarazem swobodnego”. W tym samym roku wystąpił w filmie Kariera Jana Koechera, jednak jego nazwisko zostało usunięte z czołówki. W tym czasie, razem z Bogumiłem Kobielą, założył w Gdańsku artystyczny teatrzyk studencki Bim-Bom, którego został dyrektorem.
Po rolach w takich filmach, jak Trzy starty (Nowela kolarska) w reżyserii Stanisława Lenartowicza oraz Tajemnica dzikiego szybu Wadima Berestowskiego, zagrał główną rolę w dziele Juliana Dziedziny, Pawła Komorowskiego i Walentyny Uszyckiej, Koniec nocy z 1956. Fabularny reprezentant tzw. „czarnej serii” według scenariusza Marka Hłaski, portretował zachowanie ludzi warszawskiego marginesu. Grając skonfliktowanego z prawem kierowcę ciężarówki, wystąpił obok takich młodych aktorów, jak Ryszard Filipski, Adam Fiut czy Roman Polański.