Wziął udział w 43 lotach bojowych, zestrzeliwując trzy samoloty wroga (jeden syryjski i dwa egipskie myśliwce MiG-21). Po wojnie powrócił do ciągłej służby i do 1975 pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 201 Eskadry. W 1978 ponownie odszedł z armii i zdał dyplom licencjata w dziedzinie ekonomii na Uniwersytecie Telawiwskim, a następnie administrację biznesu na Uniwersytecie Harvarda.
Powrócił do służby w 1982 podczas wojny libańskiej. Przeszedł szkolenie na samolotach wielozadaniowych F-16. W 1983 został mianowany szefem Departamentu Broni Sił Powietrznych Izraela. W 1984 został dowódcą 107 Eskadry, latającej na F-4 Phantom. W 1986 awansował na pułkownika (alluf miszne) i zostało mu powierzone dowództwo nad jednostką operacyjną w projekcie budowy izraelskiego samolotu wielozadaniowego IAI Lavi. W latach 1988–1991 był szefem uzbrojenia Sił Powietrznych Izraela. W 1991 został dowódcą bazy lotniczej Chacor, na której stacjonują eskadry samolotów wielozadaniowych F-16. W sierpniu 1993 został awansowany na generała brygadiera (tat alluf) i mianowany szefem grupy lotniczej w sztabie Sił Powietrznych Izraela.