W 1998 osiedliła się na stałe w Toronto, a następnie w 2003 przeniosła się do Lethbridge, gdzie pozostała pod opieką swojej córki aż do śmierci.

Twórczość i uznanie Pierwszą opublikowaną pracą Chavy Rosenfarb był tomik poezji Di balade fun nechtikn wald wydany w Londynie w 1947. Druga książka, Dos lid fun dem jidiszn kelner Abram, mająca formę poematu, upamiętnia życie jej ojca, który zmarł w transporcie do obozu Dachau. W 1966 r. na deskach Narodowego Teatru Habima w Tel Awiwie wystawiono jej dramat Der fojgl fun geto poświęcony postaci lidera powstania w getcie w Wilnie.

W 1972 r. ukazała się jej najbardziej znana powieść „Drzewo życia”, nad którą pracowała od lat 50. XX w. Trzytomowe dzieło opisuje życie jej rodziny oraz kręgu przyjaciół w łódzkim getcie. Druga jej powieść „Bociany” opisuje życie pary żydowskiej przybywającej z tytułowego miasteczka do Łodzi. Powieść ta jest oparta na wspomnieniach matki autorki. W latach 80. XX w. opublikowała w czasopiśmie Di Goldene Kejt – serię opowiadań opisujących losy jej znajomych i przyjaciół, którzy przeżyli holokaust. Przetłumaczone na angielski przez jej córkę, opowiadania te zostały opublikowane w Kanadzie w 2005 r.