200px|right|thumb|Ilustracja J. Séguina do wydania Poezji wschodnich z 1853–1854 Poezje wschodnie (oryg. fr. Les Orientales) – tom poezji Wiktora Hugo wydany po raz pierwszy w 1829.
Tom należy do wczesnej poezji Hugo (tj. z okresu od podjęcia przez niego aktywności literackiej do wyjazdu z Francji w 1851)G. Lanson, P. Tuffrau, Historia literatury..., s.463. Źródłem inspiracji dla jego powstania było zwycięska wojna o niepodległość Grecji, która wywołała wśród artystów zachodnich ogromne zainteresowanie Grecją i Turcją. Poświęcając część utworów heroizmowi Greków, Hugo uległ tym samym tendencji obecnej w kręgach artystów francuskich. Tworząc Poezje wschodnie, autor nie podjął żadnych studiów nad kulturą opisywanych miejsc, nigdy również nie był w Grecji. Opierał się jedynie na swoim wyjeździe do Hiszpanii we wczesnej młodości; krajobraz tego kraju z widocznymi pamiątkami pomuzułmańskimi uznał za reprezentatywny także dla Turcji i okupowanych przez nią ziem. Tym samym jego obraz wschodu jest całkowicie wytworem wyobraźni, powstałym poprzez modyfikację i wyolbrzymianie wspomnień.