Występuje na wybrzeżach w strefie arktycznej – wzdłuż północnej Azji, jest na wyspach Svalbard, wokół Grenlandii (z wyjątkiem wybrzeży na najdalszej północy), na wyspach Archipelagu Arktycznego, rośnie wzdłuż kontynentalnych wybrzeży Ameryki Północnej sięgając na południu Wirginii nad Atlantykiem i Oregonu nad Pacyfikiem. Poza wybrzeżem amerykańskim honkenia spotykana jest na Aleutach, na północno-wschodnich wybrzeżach Azji i na Wyspach Japońskich.
Jako roślina zawleczona stwierdzona została także w Ameryce Południowej.
W Polsce występuje wzdłuż całego wybrzeża Bałtyku, z wyjątkiem odcinków klifowych. Największe skupiska honkenii w Polsce występują na plażach wysp Uznam i Wolin w rejonie Bramy Świny. thumb|Kwitnąca honkenia thumb|Owocująca honkenia
Morfologia Pokrój Mięsista roślina, z rozesłanymi i podnoszącymi się łodygami. Często żółtawozielona. Zmienna pod względem cech wegetatywnych. Rośliny w północnej części zasięgu mają luźny pokrój, cienkie liście, wydłużone międzywęźla. W południowej części zasięgu są bardziej zwarte i mięsiste. Korzenie Niepozorna na powierzchni roślina posiada osiągający do kilku metrów w głąb system korzeniowy sięgający do wód gruntowych (tam gdzie wody te zalegają płytko – korzenie są odpowiednio krótsze).