Geo-IK-2 – seria rosyjskich wojskowo-cywilnych satelitów geodezyjnych, następców serii Geo-IK, do wykonywania trójwymiarowych map powierzchni Ziemi. Planowana w latach 90. XX wieku, potem porzucona. Do projektu powrócono w 2001.
Wyniesienie pierwszego egzemplarza, Geo-IK-2 1, 1 lutego 2011, nie powiodło się i satelita wszedł na orbitę odmienną od planowanej. Start drugiego egzemplarza planowany jest na rok 2012.
Historia NPO PM (obecnie ISS Reszetniew) planowało trzecią generację satelitów geodezyjnych od 1982. Zaproponowano 4,5 tonowego satelitę opartego na platformie Estapheta, długości 5 metrów i średnicy 2 metrów. Miał on posiadać szkielet borowo-aluminiowy, ruchome panele słoneczne, radiatory gazowo-ciekłe. Kontrola żyroskopowa anteny miała zapewniać dokładność 15 minut łuku. Statek miał być produkowany przez zakłady Krasmasz w Krasnojarsku. Satelity te miały być wynoszone rakietami Zenit.